Kendi gücü nispetinde şehre farklı bir hava katan ‘Bir Güzel Kadın’ diye tabir ettiğim güzel bir insandan bahsetmek istiyorum.
Kendisi sanıyorum birkaç yıl önce Kahramanmaraş’a gelmiş ve burası doğup büyüdüğü topraklarmış gibi her gün yeni yeni tohumlar atıyor buraya. İlahiyat Fakültesinden mezun olmuş, tez olarak hazırladığı ‘Rudolf Bultmann'da Vahiy ve Mitoloji’ isimli çalışmasını kitaplaştırarak bir de kitap yayınlama sevincini yaşamış.
Değerli hanımefendi Ayşe Çil’i bir programda tanımıştım. O gün bana biz de kitap okuma programları düzenliyoruz, katılırsanız memnun oluruz demişti. İlk olarak pek bir şey anlamamıştım, nasıl programdı, içeriği neydi, kimler geliyordu. Ve hatta bu etkinlikleri mutat olarak devam ettirdiklerini söylemişti. Bana bahsettiği programda ise Cemil Meriç’i konuşacaklarını belirtmişti. Cemil Meriç’e olan hayranlığım ve derin saygım nedeniyle katılmak istemiştim ancak mesleğimiz itibariyle başka işler çıkmış, nasip olmamıştı. Ondan sonra da zaten Ayşe Hanımı ve programlarını unutmuştum. Ayşe Hoca pes etmemiş olacak ki, bana bir şekilde ulaştı ve programlara katılmak isteyip istemediği mi sordu. Zannediyorum ilk olarak Onuncu Köyün Yolcuları isimli kitap kafede katılmıştım programa.
Ayşe Çil ve yanında, çok değil, birkaç tane genç insan vardı. Daha önce belirledikleri bir kitabı okumuşlar ve o anda da bu eseri tartışıyorlardı. Evet, okuma alışkanlığının ve kitaplara olan ilginin komik ve utanılacak bir seviyede olduğu ülkemizde bir insan ve yanında gençler kitapla ilgili konuşuyorlardı. İlgimi çekti, beğendim, sevdim, mutlu oldum, heyecanlandım. Katıldığım ilk programın haberini de yaptım ve Ayşe Hoca istersem diğer programlara da katılabileceğimi söyledi. Sevmiştim ortamı, kitaplar ve kitap konuşan insanlar ilgimi çekmişti. Gelecektim, devam edecektim bu etkinliklere hem de bir Gazeteci olarak değil farklı farklı bakış açılarıyla yeni bilgiler öğrenmek için gelecektim. Zaman zaman da katıldım, öğrendim, hissettim, mutlu oldum. Her ne kadar bazılarına program basit ve sıradan gelse de bence büyük bir eylemdi, koca bir başkaldırı, sağlam bir isyandı. Evet, cehalete ve okumamazlığa karşı direnişin, savaşın kılıç kalkan sesleriyle çınladığı bir mekandı o toplantıların yapıldığı yer. Söyledim ya, çok değil birkaç tane haşin ve arayış içinde olan insan ama bana koca bir topluluk gibi geliyordu, sürekli büyümeye, çoğalmaya namzet.
Belki Kahramanmaraş’ta buna benzer programlar vardır ama benim haberim yok maalesef.
Bazı günler 2-3 kişi geliyor bazen 9-10 kişi oluyordu katılanların sayısı. Zaten son günlerde gençler kayboldu ve onların yerine kitaplar konusunda da hamarat olan ev hanımları aldı. Maalesef şehrimizde bu tür etkinliklerin rahat rahat yapılacağı mekanlar olmadığı için bazen Katip Han’da, bazen Kıraathane’de, bazen Onuncu Köyün Yolcuları’nda buluşuyorlardı. Her hafta farklı kitaplar, farklı şekilde ele alınıyordu hele bir de şiir okumaları diye bir program var ki bunun da havası bir başka oluyor.
Ayşe Hanım evli ve 2 çocuğu var, bu programları evinin sorumlulukları, çocuklarının istekleri ve ihtiyaçlarıyla beraber titizlikle yapıyor. İnsanları arıyor, çağırıyor, bekliyor… Hatta bütün programlara ya kızıyla ya da oğluyla katılıyor. Evet, okumaya, düşünmeye, anlamaya, anlatmaya adeta aşık olmuş bir insan. Ayşe Çil gibi güzel insanların sayısı artmalı diye düşünüyorum. Hiçbir karşılık beklemeden sadece bilgi ve bilimin peşinde koşan kıymetli insanlar biraz abes olacak ama mantar gibi üremeli diyorum. Biz bu değerli insanın değerini bilmesek de zannediyorum çığlıkları zamanı ve mekanı aşarak gelecek adına çok güzel başlangıçların ilk adımı olacak. Pes etmiyor, vazgeçmiyor Ayşe Hoca, bir mekanda sıkıntı varsa hemen diğer mekanları ayarlamaya çalışıyor. Demiştim ya bazen 2-3 kişi geliyor diye, işte bu ilgisizliğe, bu kıymet bilmezliğe, bu vurdum duymazlığa rağmen bu iyi insan kitapların etrafında dönüyor ve kendisiyle beraber birilerinin daha o atmosferde olmasını istiyor.
Ayşe Hoca kim olursa olsun, neyi düşünürse düşünsün neye inanırsa inansın, hiç fark etmez. Tabi burada ülkemizin, milletimizin dirliği, birliği, bekası ve yükselişi önünde bir takım ihanetle nitelenecek durumlar hariç ve zaten Ayşe Hocanın öyle bir insan olduğunu düşünmüyorum. Çok güzel işler yapıyor, çok güzel programlara imza atıyor. Bir deli gibi sanki ister bin kişi gelsin ister bir kişi gelsin diyerek adeta kendine bir görev olarak kabul ettiği işi yapıyor, yapmaya devam ediyor. Sanıyorum önümüzdeki birkaç gün ya da hafta ya da ay için bazı nedenlerden dolayı bu programlara devam edemeyecek. Ama yeniden başlarsa bu programlar bu yazıyı okuyan herkese tavsiye ediyorum, şiddetle öneriyorum, bu etkinliklere katılın. Kitap seviyorsanız, bilgi istiyorsanız, okuduklarınızı tartışmak amacındaysanız hele hele bunları temiz, nezih, titiz, duyarlı, narin insanlarla aynı ortamda paylaşmak istiyorsanız mutlaka ama mutlaka takip edin diyorum.
Lütfen küçük görmeyin, boş ver demeyin. Ancak bu şekilde sahlanışımız daha sağlıklı ve sağlam, dirilişimiz daha garanti ve güçlü, ilerleyişimiz daha kalıcı ve uzun ömürlü, birlikteliğimiz daha anlamlı ve sarsılmaz, çalışmamız daha bereketli olacaktır. Belki herkes kendi ekibini kurarak yeni yeni diyarlarda yeni yeni etkinliklere imza atacaktır. Bir güzel insan Ayşe Hocanın azmini, çalışkanlığını, kararlılığını ve yaptıklarını takdir ediyorum, kendisine teşekkür ediyorum. Umarım sizin gibi insanların sayısı hızla ve katlanarak çoğalır. Yaptığınız o küçük işler devasa sonuçlar doğurmaya aday biliyorsunuz.
Ayşe Hoca ve bu şekilde çalışan insanlara sahip çıkmamız, destek vermemiz, yanında olmamız gerekiyor. Lütfen böyle güzel insanları yalnız bırakmayalım.
Aynı zamanda Ayşe Çil gibi güzel çalışmalar yapan değerli insanlar, kusura bakmayın sizi tanımadığım için, ancak bana ulaşırsanız, davet ederseniz çok sevinirim…